Reflections on Bhagavan Sri Ramana Maharshi's Message.

Om Namo Bhagavate sri Ramanaya!

Bhagavan Ramana Maharshi — Jayanthi Reflections Who am I? The path of returning to the Pure Self. Today marks the 146th Jayanthi of Bhagavan Sri Ramana Maharshi — a radiant reminder that the highest Truth is not far away, but shining quietly within our own hearts. Ramana’s life was simplicity itself. He did not preach elaborate philosophies. He pointed directly to the source of peace and love through the timeless inquiry: “Who am I?” This question is not meant for intellectual debate. It gently turns our attention inward. When thoughts arise — I am the body, I am the mind, I am this role, this story — Ramana invites us to lovingly ask: To whom has this thought come? Trace it back. Stay with the one who is aware. As we follow attention back to its origin, thoughts fade like mist before the sun. What remains is silent awareness — unbounded, luminous, and naturally peaceful. This is the Pure Self. ⸻ Going beyond the mind Ramana explains that suffering belongs to the restless mind. The Self — pure Being — is untouched. To go beyond the mind does not mean suppressing it, but simply refusing to identify with it. Like watching clouds pass through the sky, we learn to witness thoughts, emotions, joys, and sorrows — without becoming them. In all states: • Waking: We witness the world. • Dream: We witness inner scenes. • Deep sleep: The mind disappears, and yet we still are. Beyond all three, Ramana points to the ever-present Awareness — the silent Witness that never comes or goes. This witnessing is not cold detachment. It is warm, compassionate presence — the heart of devotion itself. When ego dissolves, what remains is love. ⸻ Living the teaching Self-inquiry gradually melts fear, pride, and separateness. Daily life continues — yet the center shifts from agitation to stillness. We act, but the doer fades. We love, but without possession. We rest, even in activity. Ramana assures us: Peace is your very nature. What covers it is only a thought — “I am the body.” Remove the thought, and the sun of the Self shines by itself. A humble prayer On this blessed Jayanthi, may we honor Bhagavan not only with words, but with sincere turning inward. May the question “Who am I?” gently guide us back to the Heart. May the witness awaken. May the mind bow in silence. May we abide as the Pure Self — radiant, free, and filled with love for all. Om Namo Bhagavate Sri Ramanaya.

భగవాన్ రమణ మహర్షి — 146వ జయంతి ఆలోచనలు “నేను ఎవరు?” — పవిత్రాత్మకు తిరిగి వెళ్లే మార్గం ఈ రోజు మనం భగవాన్ శ్రీ రమణ మహర్షి 146వ జయంతిని జరుపుకుంటున్నాము — ఉన్నతమైన సత్యం మన హృదయంలో నిశ్శబ్దంగా ప్రకాశిస్తున్నదని గుర్తు చేసే కాంతిమయ రోజు. రమణ మహర్షి జీవితం అత్యంత సులభం. ఆయన క్లిష్ట తత్వశాస్త్రాలు చెప్పరు. ఆయన మన దృష్టిని నేరుగా శాంతి, ప్రేమ మూలానికి తిప్పే మాయాజాలం చూపించారు: “నేను ఎవరు?” ఇది గణిత లేదా చర్చ కోసం కాదు. మనం ఏదో అనుకుంటున్నప్పుడు — నేను శరీరం, నేను మనసు, ఈ కథ, ఈ పాత్ర — రమణ మహర్షి అడుగుతారు: ఈ ఆలోచన ఎవరికో? దీనిని వెనుకకు వెళ్ళి గమనించు. ఆలోచనలు మబ్బులా కరిగిపోతాయి. మిగిలేది నిశ్శబ్ద అవగాహన — పరిమితి లేని, ప్రకాశవంతమైన, స్వాభావిక శాంతి. ఇదే పవిత్రాత్మ. మనసుకి మించి జీవించటం వ్యథ మనసులోనే ఉంటుంది; ఆత్మ శాశ్వతం, అపరివర్తనీయమే. మనసుకి మించి వెళ్లటం అంటే దానిని తొలగించటం కాదు, దానిలో మనను గుర్తించరాదు. వాతావరణంలో కదులుతున్న మేఘాలను చూచినట్లే, ఆలోచనలు, భావాలు, సంతోషాలు, బాధలను చూడు — అవి నీవు కాదని తెలుసుకో. ప్రతి స్థితిలో: జాగ్రత్త: ప్రపంచాన్ని చూద్దాం. స్వప్నం: మన అంతర్మనం చూడండి. గాఢనిద్ర: మనసు అదృశ్యమవుతుంది, అయినా మనం ఉన్నాం. ఈ మూడు స్థితులకుపరంగా ఉన్నది నిరంతర అవగాహన — ఎప్పుడూ వస్తూ, వెళ్ళే లేని నిశ్శబ్ద దర్శి. ఇది శీతల వేరేలా కాదు; ప్రేమ, దయతో కూడిన సాక్షాత్కారం. ఆహంకారం కరిగినప్పుడు, మిగిలేది ప్రేమ మాత్రమే. ఉపదేశాన్ని జీవించటం ఆత్మ-విమర్శ భయం, అహంకారం, వేరు భావాలను కరిగిస్తుంది. జీవితం కొనసాగుతుంది, కానీ మన కేంద్రం కాంతితో నింపబడుతుంది. మనం చేస్తాము, కానీ ‘చేసేవాడు’ కనపడడు. ప్రేమిస్తాము, కానీ స్వామీభావం లేని ప్రేమ. కృషిలోనూ విశ్రాంతి. రమణ మహర్షి మనకు భరోసా ఇస్తారు: “శాంతి నీ స్వభావం. దానిని మూఢం చేసే ఆలోచన: ‘నేను శరీరం.’ ఆ ఆలోచన తొలగిస్తే, ఆత్మ సూర్యుడు ప్రకాశిస్తుంది.” చిన్న ప్రార్థన ఈ పవిత్ర జయంతి రోజున, భగవాన్‌ను మాటలతో మాత్రమే కాక, మన హృదయంలోకి తిరిగి చూసే నిజమైన భావంతో గౌరవించుకుందాం. “నేను ఎవరు?” అనే ప్రశ్న మన హృదయానికి మార్గం చూపించాలి. సాక్షి మేల్కొలుపు పొందాలి. మనసు నిశ్శబ్దంగా వంగాలి. మనం పవిత్రాత్మగా ఉండాలి — ప్రకాశవంతంగా, స్వేచ్ఛగా, అందరికీ ప్రేమతో నిండినవిగా. ఓం నమో భగవతే శ్రీ రమణాయ

What is the cause of tanha, the thirst for life and the thirst for rebirth? Bhagavan answers: Rear rebirth is dying from the ego into the Spirit. This is the Crucifixion of Jesus. Whenever identification with the body exists , a body is always available,whether this or any other one till the body-sense disappears by merging into the Source - the Spirit or Self. The stone which is projected upwards remains in constant motion till it returns to its Source. the earth. and rests. Head ache continues to give trouble , till the pre-headache state is regained. Thirst for life is inherent in the very nature of life which is absolute existence - Sat Although indestructible by nature, by false identification with its destrucible instrument, the body conciousness imbibes a false apprehension of its destructibility. Because of that false identification it tries to perpetuate the body , and that results in a succession of births . But however long these bodies may last, they eventully come to an end and yield to the Self, which alone eternally exists. ------------------- 189 Be As You Are.David Godman. -------------- “Return to the Source” (Chant) Call What is the thirst for life? What is the thirst to be born? Response It is Being itself, Mistaken for form. Chant 1 I am not the body, I am not the mind. When the body fades, The Self remains. (repeat slowly) Chant 2 Thirst continues, While I am the body. Thirst dissolves, When I rest as the Self. (repeat) Chant 3 Like a stone in the sky, I fall back to the Earth. Like pain before thought, I return to the Source. (repeat) Chant 4 Ego dies into Spirit, This is true rebirth. Ego dies into Silence, This is sacred death. (repeat) Closing Chant No birth, No death, Only Being. Only Being. Only Being. (fade into silence) ---------------------- 🎵 “Return to the Source” — Bhajan Style Lead (Call): What is this thirst for life? Group (Response): The thirst that binds the soul. Lead (Call): What is this thirst for rebirth? Group (Response): The longing of the ego. Chorus (Call & Response) Lead: Who am I? Group: I am not the body. Lead: Who am I? Group: I am not the mind. Lead: Who am I? Group: I am the Self, eternal and divine. (Repeat 2–3 times, slower each round, letting the words sink in) Verse (Call & Response) Lead: Thirst continues while I am bound, Group: Thirst dissolves when Self is found. Lead: Like the stone that rises high, Group: It returns to Earth and rests. Lead: Like pain that lingers in the head, Group: It fades when the state before is read. Bridge (Call & Response — soft, meditative) Lead: Ego dies into Spirit, Group: This is rebirth, this is peace. Lead: Ego dies into Silence, Group: The endless Self remains. Closing Chorus (Call & Response — slow, devotional) Lead: No birth, no death, Group: Only Being. Lead: No fear, no thirst, Group: Only the Self. Lead & Group together: I am the Source, I am the Source, I am the Self, forever, forever. 🌸 --------------------